CONCIO


CONCIO
CONCIO
Graece Ε᾿κκλησία, saepe cum Comitiis confunditur: Festo tamen proprie est Conventus, qui a Magistratu, vel a Sacordote publico per praeconem convocatur.
Und verba illa A. Gellii, l. 13. c. 15. et Comitiatum et Contionem avocare, sic explanat Thysius: Comitatum avocare, est impedire, ne Comitia habeantur: Avocare vero Contionem est, contionem a Magistratu, qui eum advocavit, abducere. Hinc Cicer. Contiones saepe exclamare vidi, h. e. coetum, in Oratore. Et l. 15. Ep. ad Attic. 1. Brutus noster misit ad me orationem suam habitam in contione Capitolina, h. e. in coetu hominum, qui in Capitolio aderant. Gellius vocem hanc tria significare ait, l. 18. c. 7. locum suggestumque, unde verba fierent: teste Tulliô contra conc. Metelli, ubi ait: Escendi in contionem, concursus est populi factus. Dein coetum populi assistentis: Tandem orationem ipsam etc. Ad quem locum vide Notas Iac. Oiselii ICti. Hinc Contionari, verba in contione facere. Quod qui facturi erant, surgebant, ut ex Homero
et Cicerone eonstat: et coronam capiti imponebant, uti docet Lucianus, in Demonacte. Hic enim magnô animô et coronâ redimitus, et nitidâ veste amictus, suis calumniatoribus responsurus, in contionem cum venisset, illos hisce allocutus: Ε᾿υιὲ μὲν ὁρῶντες ἐςεφανωμὲνον ὑμεῖς ἤδη κᾀμὲ καταθύσατε, cum me sertis coronatum videatts, quim me iam sacrificatis: utrumque simul morem repraesentavit, nempe et coronandi victimas et illos qui in contione verba faciebant. Accipiebat autem, qui dicturus surgebat, coronam ab eo qui proxime dixisset. Unde Praxagora mulier, Aristophanem apud Ε᾿κκλησςαζ. postquam verba fecisset, inquit,
Πρ. Ε῎ςθ᾿ ἥτις ἑτέρα πούλε ται λέγειν; Γυ. ἐγώ.
Πρ. Ι῎θι δὴ σεφανοῦ.
Pr. Estne alia aliqua, quae velit dicere? Mul. Ego.
Pr. Ago dum coronator.
Et in seqq.
Γυ. φέρε τὸν ςίφανον. ἐγὼ γὰρ αὖ λέξω πάλιν,
Mul. Cedo cornam. Ego enim rursus dictura sum.
Quo de ritu fusius dictum supra, in voce Caput Coronatum. Neque vero ii solum Coronam ferebant, qui verba ad contionem faciebant: sed et coronae virtutis aureae, in Contione dari solebant. Quem morem exprimit Aristides λ῾ερ. Orat. 4. ubi ait, victorem, qui aureâ coronâ donandus erat, postquam a sacro Praecone ea res renuntiata esset, primo nominari, deinde coronari in Contione consuevisse. Vide quoque Liv. l. 13. et Val. Maximum, l. 1. c. 8. Plura vero hanc in rem, apud Car. Paschal. Coronar. l. 7. c. 2. ubi de Corona militari aurea: nec non supra ubi de Comitiis, et de formula Contionis dimittendae, apud Romanos infra verbo Discedite.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.

Look at other dictionaries:

  • concio (1) — {{hw}}{{concio (1)}{{/hw}}agg.  (pl. f. ce ) 1 Che è stato sottoposto a concia: pelli conce. 2 Acconcio. concio (2) {{hw}}{{concio (2)}{{/hw}}s. m. Pietra squadrata usata nelle costruzioni, spec. nei paramenti esterni; SIN. Pietra concia. concio… …   Enciclopedia di italiano

  • Concĭo — (lat.), 1) Versammlung des Volkes od. des Heeres; 2) Volksversammlung ohne Feierlichkeit, in der blos eine Anzeige od. ein Vortrag an das Volk geschah, wobei aber nichts entschieden wurde; 3) Rede, bei Volks od. Heeresversammlungen gehalten;… …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Concĭo — (Contio, lat.), Volksversammlung, in der römischen Republik eine Volksversammlung zur Besprechung öffentlicher Angelegenheiten im Gegensatze zu den comitia mit der Zuständigkeit zur Beschlußfassung …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • Concio — (assemblée populaire) fut une institution de la République vénitienne détentrice du pouvoir législatif avant son remplacement progressif par le Grand Conseil. Elle est à ce titre un équivalent des Arengo d autres cités italiennes pendant le Moyen …   Wikipédia en Français

  • concio — 1cón·cio s.m. RE tosc. 1a. letame Sinonimi: concime. 1b. fig., cosa o persona spregevole 2. vaso di terra 3. LE assetto: veggendo l Angiulieri in concio di cavalcar (Boccaccio); essere in concio, in procinto; mettere in concio, preparare 4. OB… …   Dizionario italiano

  • concio — concio1 pl.m. conci concio1 sing.f. concia concio1 pl.f. conce concio2 pl.m. conci concio3 pl.m. conci …   Dizionario dei sinonimi e contrari

  • concio — co/ncio (1) agg. 1. conciato 2. acconcio □ accomodato. co/ncio (2) s. m. pietra squadrata. co/ncio (3) s. m. (tosc.) letame, concime, stallatico, stabbio, ingrasso …   Sinonimi e Contrari. Terza edizione

  • CONCIO, JOSEPH BEN GERSON — (d. c. 1628), Italian poet, scholar, and printer. Originating from asti in Piedmont, Concio established a Hebrew printing press in nearby chieri , where he began printing mostly his own small books which were generally in verse, in 1626. These… …   Encyclopedia of Judaism

  • CONCIO Legum — apud Conr. Urspergensem in Lothario Imperatore, loci prope Augustam nomen est; forte eius, quem Campum Martium vocabant; ubi Imperatores et Imperii Proceres convenire ac de sanciendis Legibus consultationes instituere solebant. Vide Velserum, in… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • Charo Santos-Concio — Charo Santos Born October 27, 1955 (1955 10 27) (age 56) Legazpi City, Albay, Philippines Educat …   Wikipedia


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.